Sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych 📖 Wikipedia

Sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych (ang. United States Secretary of Defense) – szef Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych, czyli departamentu wykonawczego ds. Sił Zbrojnych USA, oraz wysoko postawionym członkiem Gabinetu Stanów Zjednoczonych^[1][2][3]. Pozycja sekretarza obrony pod względem dowodzenia i władzy nad wojskiem ustępuje jedynie prezydentowi Stanów Zjednoczonych, który jest zwierzchnikiem sił zbrojnych. Stanowisko to odpowiada temu, co w wielu innych krajach powszechnie nazywa się ministrem obrony^[4]. Prezydent powołuje sekretarza obrony za radą i zgodą Senatu; zwyczajowo jest on członkiem Gabinetu, a z mocy prawa członkiem Rady Bezpieczeństwa Narodowego^[5].

Sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych

United States Secretary of Defense

Aktualny sekretarz obrony – Pete Hegseth
Państwo	Stany Zjednoczone
Data utworzenia	1949
Siedziba	Waszyngton
Sekretarz Obrony	Pete Hegseth
Zastępca Sekretarza Obrony	Steve Feinberg
brak współrzędnych
Strona internetowa

Podlegając wyłącznie rozkazom prezydenta, sekretarz obrony znajduje się w łańcuchu dowodzenia i sprawuje dowództwo oraz kontrolę, zarówno w celach operacyjnych, jak i administracyjnych, nad wszystkimi rodzajami sił zbrojnych zarządzanymi przez Departament Obrony – armią, piechotą morską, marynarką wojenną, siłami powietrznymi i siłami kosmicznymi – a także nad Strażą Przybrzeżną, gdy jej dowodzenie i kontrola zostaną przekazane Departamentowi Obrony^{[6][7][8][9][10]}. Tylko sekretarz obrony (albo prezydent lub Kongres) może upoważnić do przekazania kontroli operacyjnej nad siłami między trzema departamentami wojskowymi (Departamentem Armii, Departamentem Marynarki Wojennej i Departamentem Sił Powietrznych) a jedenastoma zjednoczonymi dowództwami bojowymi^[6].

Aby zapewnić cywilną kontrolę nad wojskiem, prawo Stanów Zjednoczonych stanowi, że sekretarz obrony nie mógł pełnić służby jako oficer zawodowy w stanie czynnym w siłach zbrojnych przez poprzedzające siedem lat, z wyjątkiem generałów i admirałów, którzy nie mogli pełnić czynnej służby w ciągu poprzedzających dziesięciu lat. Kongres może ustawowo znieść to ograniczenie^[1] i uczynił to trzykrotnie – w przypadku George’a C. Marshalla Jr., Jamesa N. Mattisa oraz Lloyda J. Austina III. Przewodniczący Kolegium Połączonych Szefów Sztabów jest głównym doradcą wojskowym sekretarza obrony i prezydenta; chociaż przewodniczący może wspomagać sekretarza i prezydenta w ich funkcjach dowódczych, nie wchodzi on w skład łańcucha dowodzenia^[11].

Ponieważ sekretarz obrony jest wyposażony w uprawnienia prawne przewyższające te, które przysługują któremukolwiek oficerowi zawodowemu, a w hierarchii wojskowej ustępuje jedynie prezydentowi, osoba zajmująca to stanowisko bywała nieoficjalnie nazywana „zastępcą zwierzchnika sił zbrojnych” (deputy commander-in-chief)^[12][13]. Sekretarz stanu, sekretarz skarbu, sekretarz obrony oraz prokurator generalny są powszechnie uznawani za czterech najważniejszych (i są oficjalnie czterema najstarszymi i najwyższymi rangą) członków gabinetu ze względu na rozmiar i znaczenie kierowanych przez nich departamentów.

Obecnym sekretarzem obrony jest Pete Hegseth, który został nominowany przez prezydenta Donalda Trumpa i zatwierdzony przez Senat 25 stycznia 2025 roku.

Zarządzeniem z 5 września 2025 prezydent Donald Trump dopuścił w oficjalnym obrocie określenie „Sekretarz Wojny” (Secretary of War) jako dodatkowy tytuł sekretarza obrony, nazwą ustawową pozostaje jednak „Sekretarz Obrony”^[14].