📑 Table of Contents

Codex Curiensis dikenal juga sebagai Fragmenta Curiensia, diberi kode a2 atau 16 (dalam sistem Beuron), adalah naskah Perjanjian Baru bahasa Latin abad ke-5 Masehi. Teks ditulis pada vellum, berisi versi Vetus Latina. Naskah itu terlestarikan hanya dalam bentuk fragmen-fragmen Injil Lukas, tepatnya pada dua lembar perkamen.[1]

Memuat bagian Injil Lukas 11:11โ€“29; 13:16โ€“34. Pierre Batiffol adalah yang pertama menyarankan bahwa fragmen-fragmen ini dari naskah yang sama. Pertama kali ditemukan oleh Hidber, profesor Berne, kemudian dijelaskan oleh E. Ranke.[2]

Teks Latin kodeks ini tergolong jenis teks Western dalam resensi itala.[3]

Sekarang disimpan di Museum Rhรคtisches (Clm 6436) di Chur .

Lihat pula

sunting

Referensi

sunting
  1. ^ Bruce M. Metzger, The Early Versions of the New Testament, Oxford University Press, 1977, p. 296.
  2. ^ Scrivener, Frederick Henry Ambrose; Edward Miller (1894). A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament, Vol. 2 (Edisi 4). London: George Bell & Sons. hlm.ย 51.
  3. ^ Gregory, Caspar Renรฉ (1902). Textkritik des Neuen Testaments, Vol. 2. Leipzig. hlm.ย 599. ISBNย 1-4021-6347-9. Pemeliharaan CS1: Lokasi tanpa penerbit (link)

Pustaka tambahan

sunting
  • Irico, Sacrosanctus evangeliorum codex s. Eusebii Magni, Mailand 1748.
  • Giuseppe Bianchini, Evangeliarium quadruplex Rom 1749.
  • Ranke, Ein kleiner Italafund, Theol. Stud. und Kritiken, Gotha 1872, p.ย 505-520.
  • Pierre Batiffol, Note sur un evangeliare de Saint-Gall, Paris 1884.
  • A. Jรผlicher, Itala. Das Neue Testament in Altlateinischer รœberlieferung, Walter de Gruyter, Berlin, New York, 1976.

๐Ÿ“š Artikel Terkait di Wikipedia

Minuscule 1143

de Belgrade, aujourd'hui Berat" (Corfu, 1868). Itu diperiksa oleh Pierre Batiffol. Sebelumnya codex itu terletak di sebuah gereja di Berat. Sejak tahun

Codex Vaticanus 2061

Bernard de Montfaucon dan Angelo Mai pernah melihat naskah ini, tetapi Pierre Batiffol menelitinya dengan lebih saksama. Gregory menggolongkannya sebagai

Yustinus Martir

kehidupan Kristen, bergantung kepada Klemens dari Aleksandria, dan oleh Pierre Batiffol diyakini ditulis oleh Uskup di Novatia, Sisinnius (~ 400). Karya yang

Codex Beratinus

Machine. Wikimedia Commons memiliki media mengenai Codex Beratinus. Pierre Batiffol, Evangeliorum codex Graecus purpureus Beratinus ฮฆ, in: Mรฉlanges d'archรฉologie

Codex Vaticanus 2066

Johannisโ€ฆ Lipsiae anno 1869 evulgatam animadversionesa (Rome, 1869). Pierre Batiffol, "L'Abbaye de Rossano" (Paris, 1891), pp.ย 63. C. R. Gregory, Textkritik

Modernisme dalam Gereja Katolik

(1855-1938), pendiri ร‰cole Biblique di Yerusalem; Lucien Laberthonierre; Pierre Batiffol (1861-1929), sejarawan mengenai dogma; Ajaran kaum modernis mengenai

Percakapan Malina

(Dean of Wells). Para peserta Katolik Roma termasuk Mercier sendiri, Pierre Batiffol, Hippolyte Hemmer, Portal dan penerus Mercier, Jozef-Ernest van Roey

Aturan Santo Fransiskus

Baeumer, "Geschichte des Breviers," Freiburg im Br., 1895, p.ย 318 sqq.; Batiffol, "Histoire du Breviaire Romain," Paris, 1893, p.ย 142 sqq.) Prinsip-prinsip