Boy George, właśc. George Alan O’Dowd (ur. 14 czerwca 1961 w Londynie[1]) – brytyjski piosenkarz i DJ irlandzkiego pochodzenia, wokalista zespołu Culture Club. Reprezentant San Marino (z Senhit) w 70. Konkursie Piosenki Eurowizji (2026).
 Boy George (2026) | |
| Imię i nazwisko |
George Alan O’Dowd |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
14 czerwca 1961 |
| Gatunki |
pop, reggae, electronica, dance, house |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 1982 |
| Wydawnictwo | |
| Zespoły | |
| Culture Club | |
| Strona internetowa | |
Życiorys
edytujNajwiększe sukcesy odnosił w pierwszej połowie lat 80. jako wokalista zespołu Culture Club, z którym wylansował przeboje „Do You Really Want to Hurt Me” (1982) i „Karma Chameleon” (1983). Od początku kariery w zespole szokował swoim niekonwencjonalnym wyglądem i stylem bycia[2].
Po zakończeniu współpracy z Culture Club rozpoczął solową karierę i w 1987 wydał debiutancki album pt. Sold, który osiągnął sukces komercyjny, podobnie jak pierwszy singiel z płyty – „Everything I Own”. W następnym roku wydał drugi solowy album, który jednak nie powtórzył sukcesu debiutu. W 1992 na potrzeby ścieżki dźwiękowej do filmu Gra pozorów nagrał piosenkę „The Crying Game”, która była jego pierwszym solowym hitem w USA[3]. Trzy lata później wydał album pt. Cheapness and Beauty.
Na przełomie lat 1998 i 1999 razem z pozostałymi muzykami reaktywował zespół Culture Club. Wiosną 2010 wyruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, która okazała się wielkim sukcesem wśród fanów, a w październiku wydał album pt. Ordinary Alien. W 2020 został jednym z jurorów programu The Voice Stage.
12 maja 2026, reprezentując (z Senhit) San Marino z utworem „Superstar”, uczestniczył w pierwszym półfinale 70. Konkursu Piosenki Eurowizji w Wiedniu, ale nie uzyskał awansu do finału.
Życie prywatne
edytuj
Deklaruje się jako osoba homoseksualna[4]. W latach 80. był związany z perkusistą Jonem Mossem, a większość wówczas napisanych przez niego piosenek opowiadała o ich burzliwym związku.
W latach 80. uzależnił się od heroiny i kokainy. W 1986 został skazany za posiadanie heroiny[5], 7 października 2005 został aresztowany w Nowym Jorku i ponownie skazany[5] za posiadanie narkotyków[6].
W 2007 sąd skazał go za odwołanie koncertu bez powodu[potrzebny przypis], w innym postępowaniu sądowym w 2007 został skazany za składanie fałszywych zeznań. W styczniu 2009 został skazany na 15 miesięcy więzienia za znęcanie się nad Audunem Carlsenem, norweskim pracownikiem agencji towarzyskiej[5].
Dyskografia
edytuj- 1987: Sold
- 1988: Tense Nervous Headache
- 1989: Boyfriend
- 1991: The Martyr Mantras
- 1995: Cheapness and Beauty
- 1999: The Unrecoupable One Man Bandit
- 2002: U Can Never B2 Straight
- 2010: Ordinary Alien
- 2013: This Is What I Do
- 2020: This Is What I Dub Volume 1
- 2021: Cool Karaoke Volume 1
Autobiografie
edytuj- 1995: Take It Like a Man
- 2005: Straight
Przypisy
edytuj- ↑ Boy George. www.imdb.com. [dostęp 2009-10-22]. (ang.).
- ↑ Boy George i jego makijaże. www.innastrona.pl. [dostęp 2009-10-22]. (pol.).
- ↑ Boy George. www.allmusic.com. [dostęp 2009-10-22]. (ang.).
- ↑ a b Boy George w bazie Notable Names Database (ang.)
- ↑ a b c Boy George skazany na 15 miesięcy więzienia. www.gazeta.pl. [dostęp 2009-10-22]. (pol.).
- ↑ Boy George on sex, drugs and Amy Winehouse. www.timesonline.co.uk. [dostęp 2009-10-22]. (ang.).
Linki zewnętrzne
edytuj- Oficjalna strona. boygeorgeuk.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2001-02-25)].
- Boy George na YouTube
- ISNI: 0000000110270969, 0000000368572833
- VIAF: 54331914
- LCCN: n84149870
- GND: 119280639
- LIBRIS: ljx0tp9414mfv4t
- BnF: 13891781t
- SUDOC: 078625947
- SBN: UBOV785882
- NLA: 49782235
- NKC: xx0036747
- BNE: XX1153385
- NTA: 07311197X
- BIBSYS: 1046779
- CiNii: DA12931705
- Open Library: OL429793A
- NUKAT: n00031310
- J9U: 987012501014605171
- NSK: 000068406
- KRNLK: KAC201944906
- LIH: LNB:BCfo;=Bq
