Współczynnik encefalizacji (EQ – ang. encephalization quotient), współczynnik umózgowienia – termin, który wprowadził Harry J. Jerison[11] w celu oszacowania potencjalnych możliwości intelektualnych mózgu danego organizmu. Wskazuje ile razy większy lub mniejszy jest przeciętny mózg osobnika danego gatunku od mózgu, jakiego należy się spodziewać u zwierzęcia o rozmiarach typowych dla tego gatunku. Współczynnik encefalizacji obliczany jest różnymi metodami porównania masy mózgu do masy ciała, np. według swojej pierwotnej koncepcji Jerison zaproponował wzór:

Porównanie ilorazu encefalizacji. Od góry: słoń, marmozeta, rezus, goryl, szympans i człowiek.
Gatunek Współczynnik encefalizacji (EQ)[1]
Człowiek 7,4–7,8
Sotalia amazońska 4,56[2]
Butlonos 4,14[3]
Orka 2,57–3,3[3][4]
Szympans 2,2–2,5[5]
Kruk 2,49[6]
Makak królewski 2,1
Lis rudy 1,92[7]
Słoń afrykański 1,75[8]–2,36[9]
Goryl 1,39[8]
Uszanka kalifornijska 1,39[8]
Szynszyla 1,34[10]
Pies 1,2
Wiewiórka 1,1
Kot 1,00
Hiena 0,92[8]
Koń 0,92[8]
Ryjkonos 0,82[8]
Niedźwiedź brunatny 0,82[8]
Owca 0,8
Mysz 0,5
Szczur 0,4
Królik 0,4
Hipopotam 0,37[8]

W 2001 Jerison zmienił w swoim wzorze wartość stałej 0,67 na 0,75.

Za standardową wartość odniesienia dla ssaków przyjmuje się EQ=1 dla kota. Najwyższą wartość osiąga EQ człowieka. W zależności od przyjętej metody i masy ciała uznanej za średnią dla gatunku – wynosi od 5 do 8 (7,4–7,8[1]). Oznacza to, że ludzki mózg jest 5–8 razy większy niż należałoby oczekiwać u zwierzęcia tych rozmiarów. Zbliżone do ludzkiego EQ mają niektóre walenie (delfiny osiągają wartość EQ=5,3)[1].

Przyjmuje się, że współczynnik EQ po uwzględnieniu allometrii jest dość dobrym wskaźnikiem możliwości intelektualnych ssaków o średniej wielkości. Dyskusyjne są wyniki uzyskiwane dla ssaków małych i bardzo dużych. W ich przypadku EQ nie jest uznawane za dobry wskaźnik inteligencji[1].

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. a b c d Gerhard Roth, Ursula Dicke. Evolution of the brain and intelligence. „Trends in Cognitive Sciences”. 9 (5), 2005. (ang.). 
  2. William F. Perrin, Bernd Würsig, J.G.M. Thewissen, Encyclopedia of Marine Mammals, Academic Press, 2009, s. 150, ISBN 978-0-08-091993-5 (ang.).
  3. a b Marino Lori, Cetacean Brain Evolution: Multiplication Generates Complexity, „International Journal of Comparative Psychology”, 31 grudnia 2004, s. 1–16 (ang.).
  4. Marino Lori, Sol Daniel, Toren Kristen, Lefebvre Louis, Does diving limit brain size in cetaceans?, „Marine Mammal Science”, 2006, s. 413–425, DOI10.1111/j.1748-7692.2006.00042.x (ang.).
  5. Hill Kyle, How Science Could Make a Chimp Like DAWN OF THE PLANET OF THE APES' Caesar, [w:] archive.nerdist.com [online], lipiec 2014 (ang.).
  6. Emery Nathan J., Cognitive ornithology: The evolution of avian intelligence, „Philosophical Transactions of the Royal Society B:”, Biological Sciences, 2006, 23–43., DOI10.1098/rstb.2005.1736 (ang.).
  7. Boddy A.M. i inni, Comparative analysis of encephalization in mammals reveals relaxed constraints on anthropoid primate and cetacean brain scaling, „Journal of Evolutionary Biology”, 2012, s. 981-994, DOI10.1111/j.1420-9101.2012.02491.x (ang.).
  8. a b c d e f g h Steinhausen Charlene i inni, Multivariate Meta-Analysis of Brain-Mass Correlations in Eutherian Mammals, „Frontiers in Neuroanatomy”, 2016, DOI10.3389/fnana.2016.00091.
  9. Shoshani Jeheskel, Kupsky William J., Marchant Gary H., Elephant brain, „Brain Research Bulletin”, 2006, s. 124–157, DOI10.1016/j.brainresbull.2006.03.016 (ang.).
  10. Spotorno Angel E., Zuleta Carlos A., Valladares J. Pablo, Deane Amy L., Jiménez Jaime E., Chinchilla laniger, „Mammalian Species”, 2004, s. 1–9, DOI10.1644/758 (ang.).
  11. H. J. Jerison: Evolution of the brain and intelligence. Nowy Jork: Academic Press, 1973.

📚 Artikel Terkait di Wikipedia

Peter Turchin

„Cliodynamics: The Journal of Quantitative History and Cultural Evolution”. Jeden ze współtwórców Instytutu Ewolucji (Evolution Institute). Założyciel wydawnictwa

Emile Zuckerkandl

Mutations: The Creative Mix-Evolution of Complexity in Gene Interaction Systems, 1998 – The journal and its field: a case of co-evolution, 1999 – Sectorial gene

Ewolucja biologiczna

0094-8373 . Sean B. Carroll. Chance and necessity: the evolution of morphological complexity and diversity. „Nature”. 409 (6823), s. 1102–1109, 22 lutego

Protisty

Systematyka EJ. Javaux, AH. Knoll, MR. Walter. Morphological and ecological complexity in early eukaryotic ecosystems.. „Nature”. 412 (6842), s. 66-69, 2001

Kanada

(2008-04-09)]. Observatory of Economic Complexity: What does Canada export? (2015). [dostęp 2017-03-26]. (ang.). Observatory of Economic Complexity: What does Canada

Frans de Waal

(Center for the Advanced Study of Ape and Human Evolution), członek m.in. Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk, National Academy of Sciences, American Philosophical

Dobór grupowy

[dostęp 2022-07-31]. (ang.).  Peter Turchin. Warfare and the Evolution of Social Complexity: A Multilevel-Selection Approach. „Structure and Dynamics”.

Dekonstruktywizm (architektura)

Uncanny and the architecture of Deconstruction Robert Venturi, Complexity and Contradiction in Architecture, The Museum of Modern Art Press, New York 1966